op zoek naar een goed geluid.........
Voiture
Nog zulk een dagelijks gebruiksvoorwerp waarmee we ons van anderen proberen
te onderscheiden, kijk eens in de J.P. hooftstraat wat daar aan exclusieve
vervoermiddelen aan de stoeprand wordt gehangen.
Ook een apparaat waarbij ook geheel ten onrechte veel belang wordt gehecht
aan het vermogen, een parallel met het huiskamer audio wereldje dringt
zich hierbij op.
Meer en groter lijkt dus ook hier het adagio.
Autorijden kan haast net zo leuk zijn als het luisteren naar muziek, alhoewel
dagelijks in de file staan ergens in de randstad lijkt mij beslist geen
groot genoegen, in de jaren dat ik in deze omgeving tussen werk en huis
pendelde heb ik dat dan ook maar per openbaar vervoer gedaan, lekker met
trein en tram langs alle files schuiven...................
Nu is een beetje vermogen ook wel eens heel erg lekker, scheuren met een
krachtige machine onder de motorkap kan heel erg lekker zijn, ook bij
zaken als inhalen op provinciale wegen en klimmen in gebieden die niet
zo vlak zijn als het landje waar ik meestal rondrijd is dit bijzonder
aangenaam.
Overgestapt van een diesel met wel 55 pk onder de motorkap naar een benzinemotor
met ruim 100 pk maakt van een reisje naar Franse wijngebieden een plezierritje,
datwel.
Echter om te kunnen genieten van het autorijden is het comfort de meest
belangrijke factor, zeker gezien alle snelheidsbeperkingen en de drukte
op de wegen.
Zelfs de ooit zo geroemde vrijheid op de Duitse autobahn is niet meer
wat het ooit geweest is, af en toe lukt het nog wel de snelheid eens op
te voeren tot het gaspedaal echt op de plank ligt, maar in het algemeen
is het daar nu ook aansluiten en met de massa meebewegen.
Comfort heeft mij doen kiezen voor Franse automobielen, na een Fiat 600
en een Ford Taunus 12m, was de eerste kennismaking hiermee een Citroën
Ami Break die al rap werd doorgeschoven naar m'n vriendin en plaatsmaakte
voor een Peugeot 404, een witte met schuifdak, waarmee we regelmatig even
op visite gingen in het zuidfranse Fontvieille en de Haute Medoc volledig
hebben uitgekamd, de eerste auto die met spijt - achteraf - is weggedaan.
Maarja, m'n toenmalige werkgever vond het nuttig dat ik in een nieuwe auto bij m'n klanten kwam voorrijden, een beige GS break was de opvolger, ook wel bijzonder maar niet meer de emotie van z'n voorganger, alhoewel dit ook te wijten is geweest aan de overgang van werken in onregelmatige diensten, met schoolvakanties, naar een reguliere baan, vaste tijden en beduidend minder vakantie.
Auto rijden is toen een aantal jaren onderdeel geweest van het werk, tot
80.000 km per jaar werd er in afgelegd, veel plezier beleefde ik er in
die tijd niet aan, de GS werd vervangen door een Chrysler-Simca 1308 en
later een Fiat Ritmo dieseltje, welke laatsten eigenlijk nooit plezierreisjes
gemaakt hebben.
Hierop volgden een aantal jaren zonder gemotoriseerd vervoer, af en toe
werd eens een auto geleend, maar verplaatsingen vonden plaats per fiets,
trein en bus, totdat een collega een Kadett diesel kwijt moest, hiermee
werd na 13 jaar weer de overstap naar het automobilisme gezet.
Lang heeft het plezier niet geduurd, al rap bleek de bodem wat doorzichtig
te worden en was vervanging de meest voor de hand liggende optie.
Gelukkig bleek een handelaar nog wel wat brood te zien in de oude blauwe
doos en werd deze ingeruild voor een witte Kadett diesel die er nog prachtig
uitzag en vrijwel geen kilometers had gedraaid, voor een Opel en dan ook
nog een Kadett eigenlijk wel een heel fraai exemplaar.
Jammer dat hij binnen een week al werd gestolen en volledig uitgewoond
weer boven water kwam.
Inmiddels bleek de gewenning aan het nieuwe vervoermiddel zo diep te zijn
geworteld dat direct werd uitgekeken naar een vervanger, via een omweg
in een Peugeot 309 werd dit een BX 16 RE op gas, eindelijk weer eens een
auto die het plezier in het auto rijden weer terug en ons naar nieuw te
ontdekken wijngebieden bracht, Portugal, de Loirestreek en wederom de
Medoc.
Vakanties in Frankrijk, Spanje en Portugal leverden nogal wat problemen
bij het vinden van tankstations met LPG, ook de beperkte ruimte in de
koffer begon langzaam maar zeker te irriteren.
Eind 2002 dan ook gaan uitkijken naar een diesel, dit werd een Xantia,
luxer, betere stoelen, veel degelijker, stuurbekrachtiging, eigenlijk
niets om over te zeuren.
Waar kwam dan die onrust vandaan toen er bij Stoebo in Bolsward een fraaie BX 19 TZI op het terrein werd ontdekt ?
Met 132000 kilometer op de teller, keurig onderhouden door de Vrij in
Leeuwarden, maar eigenlijk niet zo heel erg slim om aan te schaffen, benzine
rijdt toch een stuk minder voordelig..................
De maanden na deze ontdekking bleef deze auto trekken, regelmatig reed
ik even een ommetje om te kijken of hij er nog stond, uiteindelijk maar
eens een babbeltje gemaakt, een heel redelijk inruil voorstel was hiervan
het resultaat, aarzeling bleef.
Weken later toch een proefrit gemaakt, op een terras gezeten met de BX
pontificaal in beeld, had ik misschien niet moeten doen, een paar dagen
later hebben we van auto geruild, dit exemplaar bleek onweerstaanbaar.
Inmiddels een half jaar later weer geheel verwend met het BX rijden, zeker
geen spijt meer van de overstap, wel weer aan het nadenken over een eventueel
inbouwen van een gasinstallatie of een overstap naar een familielid met
een dieselmotor, ook het verbouwen - inbouwen van een diesel - zou een
mogelijkheid kunnen zijn. Ik weet het niet, ik weet het niet............................
het is echt mijn autootje geworden.
Nu, de kogel is door de kerk, er wordt een gasinstallatie
ingebouwd met een 53 liter tank op de plaats van het reservewiel.
Verschillende diesels bekeken waarvan de uitrusting en dan met name het
ontbreken van stuurbekrachtiging, en/of het enorme getal op de kilometerteller
mij weerhielden.
Ondanks allerlei verhalen over ontploffende luchtfilters en anderssoortige
verschijnselen ten gevolge van backfire maar eens gaan praten met een
bedenker van oplossingen voor zowel oudere als nieuwe auto's, dit in combinatie
met de ervaring opgedaan met een BX 16 RE op gas, die overigens op benzine
nauwelijks wilde rijden, heeft mijn twijfels weggenomen.
De gastank onder de auto is dan wel wat kleiner dan ik graag had gezien,
de auto blijft nu wel in dezelfde gewichtsklasse voor de wegenbelasting
en dat is toch ook mooi meegenomen.
Ook is een reservewiel in de kofferbak veel gemakkelijker aan de kant
te schuiven of zelfs thuis te laten als er eens iets groots vervoerd moet
worden, zal hier trouwens maar een hoes voor op de kop zien te tikken.
Het is gebeurd, er ligt een gastank in de koffer, onderbouw
bleek niet haalbaar gezien de grootte van de tank, de auto rijdt perfect
op gas, starten gebeurt wel op benzine.
Eigenlijk valt er weinig over te melden, anders dan dat auto rijden een
stuk voordeliger is geworden.
De inbouw is verzorgd door AIT Autogassystemen Nederland in Noord Scharwoude.
Inmiddels ruim een jaar verder is de gasinstallatie ruimschoots
terug verdiend, rijden op gas levert geen enkel probleem, zij het dat
s'winters starten op benzine nuttig is.
Verbruik ligt tussen de 1:10 en 1:11.
Afgelopen winter heeft het Webasto dakje wel voor een verrassing
gezorgd, in een scherpe bocht werd ik getracteerd op een sloot koud water,
de rubberrand bleek geheel versteten.
Na enig twijfelen toch maar een nieuw dakje laten plaatsen.
Ook zijn de draagarmlagers achter vervangen, geen overbodige luxe, de rechterkant bleek werkelijk volkomen aan gort te zijn.
Dit overigens tot mijn grote verbazing, gezien bij de laatste APK geen opmerkingen over speling op deze lagers is gemaakt, blijkbaar heeft men niet geweten hoe dit te controleren.
Achterwielen los en het systeem drukloos - laagste stand - maken
Hiervoor via het club magazijn een setje draagarmen aangeschaft zodat
het vervangen van de lagers kan geschieden terwijl de auto rijdbaar blijft,
overigens - na inspectie - ook de wiellagers maar vervangen.
Een klus waartegen ik in eerste instantie wel vreselijk tegen op heb gekeken,
in de praktijk bleek het echter veel simpeler dan gedacht.
Zeker met behulp van de handleiding op de Citroën
Homepage van Roel Tiemersma.
Zo heb ik vorig jaar ook de wissel van distributieriem, rollen en waterpomp uitbesteed aan een garagist, denk dat de volgende wel zelf aangepakt zal worden, met een beetje hulp van m'n buurman en de leden van Sleuteltje 11 blijkt veel meer mogelijk dan ik ooit had gedacht.
SKF VKDA 23001
Dit voorjaar bleek ik met regelmaat behoorlijk olie te verliezen,
verbranding leek uitgesloten gezien de bougies mooi schoon bleven en de
auto ook niet vreselijk rookte, ook waren er geen duidelijke lekkages
te bespeuren, wel wat nattigheid onder het blok, echter onvoldoende om
je zorgen over te maken.
Tot overmaat van ramp begon de motor ook nog eens behoorlijk onregelmatig
te lopen, vervanging van bougiekabels, rotor en verdelerkap brachten hier
duidelijk verbetering in.
Ook bleek de verdeler inwendig knap vol olie te staan, dus op naar een
dealer om eens te kijken wat hieraan gedaan zou kunnen worden, na in eerste
instantie op het verkeerde been te zijn gezet, door verschillende Citroëngarages
werd de verkeerde verdeler aan mijn auto toegewezen, bij Haaima in Leeuwarden
- Peugeotdealer - samen met de magazijnbeheerder dit raadsel opgelost,
echter de verdeler, Valeo/Ducellier 2525655, is niet meer leverbaar en
ook informatie over dit ding was uit het systeem verwijderd.
Op naar de sloop dus, waar ook goede exemplaren niet voor de hand bleken
te liggen, via Autodemontage
de Vos toch een goed exemplaar kunnen bemachtigen.
Hiermee waren de problemen de wereld uit.
De volgende dag de lekkende verdeler maar eens uitelkaar gehaald, hierbij
bleek dat de lekkage werd veroorzaakt door een versleten keerring met
de volgende afmetingen, uitwendige diameter 16 mm, gat 10 mm en een dikte
van 4 mm.
Zulk een keerring blijkt voor een paar dubbeltjes te verkrijgen bij zaken
als Eriks en Laman zodat het eigenlijk niet nodig is de verdeler te vervangen.
NB. ook de andere typen verdelers van Valeo/Ducellier zoals oa de 2525750
blijken dezelfde keerring te bevatten en zijn ook op deze wijze te redden.
Nu na een ritje naar Tsjechië blijkt een olie verbruik/verlies van
een half litertje op 5000 kilometer, niets om me zorgen over te maken
dus.............
Alhoewel ik bij een volgende oliewissel ook de carterpanpakking maar eens
zal vervangen, een droog blok heeft ook wel wat.
Dit is er niet meer van gekomen, nadat op 7 november 2009 iemand m'n achterkant in elkaar drukte, bumper, reflector, achterlicht en kofferbakslot kapot, was de lol er een beetje af, de auto is nog wel een jaar meegegaan, maar begon meer en meer mankementen te vertonen.
Het olieverbruik nam toe, onregelmatig lopen, kan ook aan mij gelegen hebben, de liefde was bekoeld............
31 januari 2011 heb ik besloten naar een andere auto te gaan kijken, een proefrit gemaakt met een Xantia Break Turbo Diesel, best een fraaie auto, maar ook één die me tot nadenken dwong, € 100 per maand wegenbelasting is niet misselijk.
Sinds ik niet meer regelmatig naar Amsterdam ga, is het aantal kilometers dat ik maak behoorlijk gezakt, diesel of lpg lijkt dan ook niet meer voor de hand te liggen.
Ook rijden we in het algemeen maar met z'n tweeën, ik dus en het hondje op de achterbank, Groningen en Zwolle zijn de plaatsen op wat grotere afstand - 80 tot 100 kilometer - die we met enige regelmaat bezoeken, verder hobbelen we wat binnen de provinciegrenzen van Fryslân en zeer uitzonderlijk komen we eens wat verder.
Een kleinere en goedkopere auto leek dus erg voor de hand te liggen, zo in de omgeving rondkijkend kwam ik op een Fiat Punto 85 uit, fraai goudkleurig, zag er op de foto's fantastisch uit, dus op weg naar Damwoude waar deze auto op een parkeerterrein met een container als bedrijfsonderkomen stond.
Toch naar een proefrit maken, ook al was de indruk van bedrijf en verkoper niet onverdeeld positief, net buiten het dorp op de provinciale weg eens op de rem gemoeten, dit resulteerde in een heftige slinger richting linker berm, niet erg fraai dus, omgekeerd en naar de plaatselijke Fiat garage gereden, gevraagd of de auto even bekeken kon worden.
Dit bleek wel mogelijk, maar op het terrein stond ook nog een wat nieuwere Panda van 2002, zwart en eigenwijs, gewoon een echt hondehok op wielen, nog lichter, nog zuiniger en we passen er uitstekend in, dus.....Punto weer teruggebracht en even later weggereden in een Panda !
Moet zeggen dat het wel even wennen is, best spartaans na een BX met allerlei luxe voorzieningen, maar we komen overal, rijden 17 kilometer op een liter benzine, niks te klagen eigenlijk.
Wel maar eens op jacht naar een setje betere stoelen van een Lancia Ypsilon bijvoorbeeld, maar dat heeft niet direct erg veel haast.
Jammer was wel dat al het papierwerk niet meer aanwezig bleek, dus ook geen instructieboekje, van deze serie Panda's bestaat er ook geen vraagbaak en om nu alles te moeten onderzoeken leek me ook wat veel werk.
Gelukkig herinnerde een mederwerker van Jelle Talsma zich dat hij onlangs nog een nieuw boekje voor deze serie had zien liggen, keurig opgelost dus.
12 februari 2011
Vragen/opmerkingen ? stuur een mailtje naar : elpee-at-xs4all.nl